Bare House Project

Bare House, initiated and curated by Annu Wilenius [2011 – 2016]

Each trip is different, but they are all based on the same rituals of transition: the departure, the passage and the arrival. For the exhibition in Ulaanbaatar, I wanted to focus on the influences the journey to Mongolia had on me. How do we deal with the memories we acquire when travelling? What remains? *The French writer Marcel Proust (1871 – 1922) wrote in the first chapter of Remembrance of Things Past …that to evoke our past by mere mental efforts is not possible. To paraphrase Proust; it seems that our memory may sometimes need assistance in the form of images or objects. While travelling in Mongolia I discovered a fascination for felt. In Asia, felt is a common material for daily use. For quite some time Mongolia was known as “The Felt Nation” in China. Even the concept of ‘nomad’ might originate from ‘numud’, a Turkmenian name for felt. I created great tapestries out of felt with graphic drawings, illustrating views of local urban Mongolian districts. In my artwork, experimenting with different materials, forms and situations is crucial; but even more important is the dialogue with the viewer. In order to evoke a dialogue I choose the language of architecture. My sculptures, installations and drawings evoke an architectural topography. The observer should not be taken aback by inconsistencies such as an igloo or a stove made of felt. These inconsistencies create a confrontation that sets the stage to prove that life is an experiment.

What is the central image I have retained from my stay in Mongolia?

It is not the ger, the Mongolian tent, in the wide steppes or the horseman on the back of a Mongolian horse. For me it is an attraction in a plaza in the centre of Ulaanbaatar. It is a fairground with a carousel. In the background, one can read ‘Fusion’ written on an enormous billboard. For me this photo represents the gap between modernity and tradition, a nation in the state of transition. 

Its counterpart is a photo I made in the autumn of 2011, in Rotterdam. The image shows a ger being set up in a plaza. The tent is meant to be an attraction for children in the neighbourhood. My partner, Bart van Lieshout, who travelled with me to Mongolia, bought the tent when we came back to Rotterdam. You can buy a ger produced in Mongolia via Internet. The ger weighs about 400 kg. You need several people to set it up. The wooden construction of the ger is covered with felt. Actually, felt is not the appropriate material for typical weather conditions in the Netherlands. Why did he push all rational thoughts to the back of his mind and buy the ger? The ger is like a flag, a national cultural symbol that mirrors the national heritage of a nation. The boundaries between cultural symbol and souvenir are fluid . Compared to souvenirs, a national cultural object can stand on its own. It does not matter in which global constellation the ger is set up. It remains a Mongolian tent. The question is how do we deal with objects of cultural value from other nations? The philosopher Francis Bacon (1561-1626) wrote a manual for travellers considering the physical as well as the immaterial souvenir: 

When a traveller returneth home, let it appear that he doth not change his country manners, for those of foreign parts; but only prick in some flowers, of that he hath learned abroad, into the customs of his own country. 

After the painful experiences of earlier generations, even those in the 18th century came to the conclusion that tourists are not allowed to loot foreign cities. That was the ordinance of the German ruler Franz von Anhalt-Dessau. He was fed up with visitors who took stones and plants from his palace garden as souvenirs. Actually, he knew what he was talking about; the treasure he brought home from his journeys to other parts of Europe was legendary. He himself succumbed to his yearning for souvenirs, but secretly hid the results from his contemporaries .

In my opinion, ‘Souvenir-ism’ has another meaning as well; it creates a sustainable relationship with another culture. It is like making a pact with a nation, proclaiming that you will indeed come back.

Tentakel 2020

Christine Saalfeld, Installatie: Shifting Identities, Tentakel 2020

Dit jaar is het zevende jaar dat stichting Stadnomaden het kunst en cultuurfestival TENTAKEL heeft kunnen realiseren. Tentakel is een reizend wijk-event. Met activiteiten en workshops worden kinderen gestimuleerd nieuwe talenten te ontdekken en hun motorisch en reflectief vermogen verder te ontwikkelen.  Kunstenaars ontwikkelen workshops, installaties en performances met het doel kinderen een andere kijk op de wereld te geven en hun culturele reverentiekader te verbreden. 
Het  festival heeft zeven keer op zeven verschillende locaties in Rotterdam Zuid plaatsgevonden.  

Christine Saalfeld, Installatie: Shifting Identities, Tentakel 2020

Oorspronkelijk zou het festival in de zomermaanden (juni/juli) plaatsvinden. Door de Corona crisis hebben wij het festival moeten uitstellen tot de nazomer van september 2020 en het programma aan moeten passen: Tentakel heeft zich dit jaar alleen op kinderen van 4 tot 12 jaren gericht.  Ouders worden aangemoedigd om afstand te houden. Deze duidelijkheid heeft goed uitgepakt voor de kwaliteit van het festival. 

Christine Saalfeld, Installatie: Shifting Identities, Tentakel 2020

We kijken terug op een ontzettend geslaagd jaar, daarvoor kwamen meerdere factoren bij elkaar zoals: het goede weer, een fijn team, gemotiveerde kunstenaars, enthousiaste bezoekers en voldoende financiële ondersteuning.

Christine Saalfeld, Installatie: Miss~ion M.A.R.S., Tentakel 2020

Tentakel wordt in 2020 mede mogelijk gemaakt door de financiële bijdrage van: Cultuur in de Gebieden, Gebiedscommissie Charlois, Feijenoord en IJsselmonde, Stichting Bevordering van Volkskracht, Mya fonds, Cultuur Concreet, Deltaport Donatiefonds, VSB Fonds, Elise Mathilde Fonds, Stichting Worm, Popunie en CBK Rotterdam.

Studio Visies – Kamiel Verschuren – The Idea of the Replica

Kamiel Verschuren – The Idea of the Replica, 2020

Kamiel Verschuren is working in a broad international practice with a special interest for the public domain and the artist’s position in society from different positions; as a drawer, (spatial) designer, designer of public space, organizer, initiator, social activist, observer, teacher, urban advisor, landscape artist, producer and publicist; working individually and within divers partnerships with other artists and organizations.

For Verschuren art is an open critical platform to engage with others, a global conversation, happening simultaneously at different places in which one can take part and sometimes join or even become the subject.

Project Putsebocht [2012 – 2017]

January 2012, together with creatives, residents from Bloemhof and Woonstad Rotterdam a working group was formed with the idea to give Putsebocht (12 houses) a new role in the neughborhood, The agreement was to give a positive impetus to the area in return to inexpensive work and living space. From this this construction several initiatives arose, such as a podium for theater and music, exhibition and meeting spaces. The centrepiece of the project was the community garden, which was maintained together. The project lasted five years.

March 2012

Kruid & Kunst [5 – 7 oktober 2012]

Kruid & Kunst was een initiatief van Christine Saalfeld. Als eigenaar van een tuinhuis op volkstuinvereniging De Zandweg en als kunstenaar is Saalfeld altijd op zoek naar kruisbestuivingen. Doel was iedereen, tuiniers en bezoekers, van verschillend sociaal en cultureel allooi, naast de schoonheid en de diversiteit van de tuinen, te laten genieten van kunst.

Denise Collignon

De Kruid & Kunstwandelroute voerde langs op locatie gemaakte installaties en performances van 17 kunstenaars.  
Kruid & Kunst was te bewandelen van vrijdag 5 oktober tot en met zondag 7 oktober 2012. De wandelroute omvatte meer dan 20 op locatie gemaakte installaties door Rotterdamse kunstenaars. Het hele weekeinde stelden tuiniers daarvoor hun privé-oases open. Tijdens Open Podium traden een aantal talenten uit Zuid op zoals band Forecast Jah Reig.

Op zaterdag en zondag waren er naast de kunstwandelroute ook een aantal activiteiten georganiseerd. Kinderen konden een minituintje aanleggen, lampionnen en vliegers bouwen of je kon meedoen aan een workshop trommelen. Op zondag was een rommelmarkt. Alle leden konden hier hun spulletjes aan de man brengen. 

Esther Kokmeijer

Kruid & Kunst was een succes. Bijna iedereen, zowel de tuinders, als de kunstenaars en de bezoekers vonden het een zeer geslaagd weekeinde. De kunstwerken waren bijzonder goed geselecteerd. De workshops waren goed bezocht, alle soep is opgegaan, en het Open Podium was eveneens geslaagd. Enige genoemde minpuntje was dat Kruid & Kunst wellicht net iets te laat in het seizoen plaatsvond.

Christine Saalfeld

Artist in Residence in München – 2017

De bedoeling van het verblijf was het Rotterdamse concept van Tentakel naar München te brengen. 

Reeds eind 2015 hadden wij besloten om met Tentakel nieuwe uitdagingen aan te willen gaan. Een optie daarvoor was het festival ook in andere landen te introduceren. München kwam in aanmerking op het feit dat het mijn thuisstad is.  Toen had ik nog geen culturele contacten in München, maar het was duidelijk dat de stad voor mij wel toegankelijker zou zijn als andere buitenlandse steden. De juiste coöperatiepartner – het EineWeltHaus – hadden wij met ondersteuning van het Kulturreferat München kunnen vinden.

Tijdens de artist in residence periode van twee maanden legde ik contacten met kunstenaars en culturele instellingen. Ik ging op zoek naar drakvlak voor de realisatie van Tentakel.

Ebenboeck-Haus, Muenchen

Tentakel vond plaats van 30 Juni tot 2 Juli 2017. Het EineWeltHaus heeft een cultuurpolitieke opdracht binnen de stad en organiseert lezingen, concerten, exposities en debatten. Hun thema voor 2017 is vooral duurzaamheid ten opzichte van de samenleving en opvang en integratie van vluchtelingen. 

Christine Saalfeld, Tentakel München, EineWelthaus

De artist periode was van 2.1. tot 17.2.2017. In deze periode heeft het programma met kunst, theater en muziek zijn eerste vorm gekregen.

Christine Saalfeld, Tentakel München, EineWelthaus
Bar, Christine Saalfeld; mirror egg, Jörg Besser

Art and Agriculture

This site is dedicated to the interaction of art and agriculture. The home base is Wanner 433, a mountain farm in Switzerland, lead by Werner Neuhaus. He is visual artist and farmer. Part of the activities at Wanner 433are cultural events , an artist in residence program and artistic field research in rural areas. Wanner 433 implements projects in different cooperative partnerships.

For more information about the project please visit the website: www.artandagriculture.net

Tentakel 2020

Dit jaar is het zevende jaar dat stichting Stadnomaden het kunst en cultuurfestival TENTAKEL in zeven wijken van Rotterdam Zuid heeft kunnen  organiseren.  

Oorspronkelijk zou het festival voor de zomermaanden (juni/juli) plaatsgevonden hebben. Echter, door de Corona crisis, hebben wij het festival uitgesteld tot de nazomer (september 2020). Uiteindelijk zijn wij ontzettend blij geweest dat wij het festival toch hebben laten plaatsvinden. Van alle edities is dit, in alle opzichten, de beste editie tot nu toe geweest.

Shifting Identities

Shifting Identities is a project about collecting stories and to tell stories through drawings by Christine Saalfeld. The focus of the project is the Middle-East and different systems of values and beliefs. 

How much do we know about the Middle-East and how much do people from the Middle-East know about our way of living? What is connecting us and what pushes us further apart?
In summer 2019 Saalfeld first had contact with the association Mesela. The association Mesela promotes the exchange and networking of artists in Switzerland and the Middle East. It networks the knowledge and skills of professionals in art, architecture, and restoration. The association implements cultural projects involving the local population in the Middle East and Switzerland. 

Within the project, different aspects of cultural narratives and the culture of remembrance will be investigated. The collaboration between artists and local people is a key issue. The concept of the project is based on the idea, that for many people, parts of their identities and the way they understand themselves come from the struggles and challenges they have endured. Existential life experiences such as illness, poverty, or exodus become the guiding star of their existence and their actions. 

AZC Rotterdam, 2020

The project allows people to share and tell the stories of their lives in different ways. As human beings, we are wired to connect to others and to be recognized and understood by others. This is a basic human need. It makes visible what is invisible. 

The project weaves together many different aspects of life – and cultural concepts – into a multifaceted story. The project is intended to show a larger picture of who we are.

The project is in collaboration with association Mesela, and Stichting Stad-Nomaden.

Concept: Christine Saalfeld